Türkiye'de Irkçılık ve Kemalizm

Aslında bu yazıyı Emre Belözoğlu - Didier Zokora olayları sırasında yazacaktım ama geciktim anca vakit buldum napalım hayat... Herkesin okuduğu, takip ettiği gibi bir kaç hafta önce bir ton yazar Türkiye'de ırkçılığın olmadığını, Türk insanın yapısında, hayat görüşünde bu tarz şeylerin yerinin olmadığını Emre'nin bir anlık sinirle o sözleri söylemiş olabileceğini falan yazdılar, savundular. Bu konuşulanların ışığında Türkiye'de ırkçılık algısını ve bu algının kemlizmle ilişkisini anlatacağım... Önce ırkçılık nedir ne değildir tanımlamak gerek: Başka milletten, renkten, kültürden insanları kendinden aşağı görme durumu, kendi milletini üstün görme durumudur yani bir nevi beyinden yoksun olma, hasta olma durumu. Yani ırkçılık dediğimiz olay sırf renkle olmaz milliyetlerin ve kültürlerin aşağılanmasıyla da olur.Türkiye'de siyah insanları aşağılamayı bırakın ekstra iyi davranılır ekstra sevilir tamam iyi, güzel ama herkes kabul etsin yine aynı siyahlara "yamyam" "goril" "maymun" falan denmesi de çok yaygındır ve işin kötüsü bu ırkçılık olarak görülmez "E biz severiz siyahları." denir. Renk meselesinin dışında "Bizim geleneklerimizde bu yok biz ırkçı değiliz." der her Türk ama bunu diyen adamlar Kürt, Ermeni, Rum, Yahudi ya da Arap milletlerinin en az birinden nefret eder daha doğrusu nefret etme hakkını kendinde görür. Bu çok çok acı bir şeyin göstergesidir, resmidir; Türkiye'de ırkçılık o kadar içselleştirilmiş o kadar normalleştirilmiştir ki Ermeni'den Kürt'ten nefret etmek Türkler için doğal bir olgudur bunu hak olarak görürler onlara göre bu kesinlikle ırkçılıktır değildir olması gerekendir, normal olandır. Ülkücüye, kemaliste sorsan "Irkçı değilim, milletimi savunuyorum." falan der ve ona göre savunma eylemi Türklüğü üstün diğer milletleri aşağı görme düşüncesine dayanır, ona göre milletini üstün görmek de normaldir diğerlerini aşağı görmek de. Hrant Dink'in ölüm yıl dönümünden sonra Hocalı katliamı anmasında "Hepiniz Ermenisiniz, hepiniz piçsiniz" pankartlarını taşıyanlar, beyaz bereler takıp Agos'a yürüyenler bu insanlardır, kemalistler ülkücülerdir. İddia ediyorum Kemalizm tüm dünyadaki en ırkçı ideolojidir. Kemalizm, kemalistlerin faşizm olarak gördüğü ülkücülükten de faşist bir ideolojidir. "Ne mutlu Türk'üm diyene." sözü tarihteki herhangi bir liderin kullandığı en aşağılık en ırkçı cümledir. Bu sözün ışığı altında şunu diyebilirim ki Ülkücü insan bir Kürt'ten sırf Kürt olduğu için nefret edebilir bu kesinlikle iğrenç, mide bulandırıcı bir durum ama daha kötüsü Kemalist, Kürt'ten Kürt olduğu için değil Türk olmadığı için nefret eder, kendini Türkiye'de olmasına rağmen Türk gibi görmediği için nefret eder. (Yazdığım millet isimlerine takılmayın Kürt'ü çıkarıp Rum'u da koyabilirsiniz İngiliz'i de fark etmez.) Ülkemizin eğitim sistemi maalesef kemalizme tapan bireyler yetiştirdiği için neredeyse 100 yıldır bu topraklarda ırkçılık dibine kadar normalleştirilmiş bir olgudur, gerizekalı ırkçı bir adam bile ırkçı olduğunu bütün kalbiyle reddeder bunu fark edemez. Okullarda hepimize kemalizm aşılanmıştır hepimiz İngiliz'i Fransız'ı Ermeni'yi Rum'u düşman görerek onlardan nefret ederek büyümüşüzdür. Ne mutlu bana ki hayatımın ilk 14-15 yılını ülkücü, kemalist karışımı biri olarak geçirdikten sonra beyin diye bir organımın olduğunu bunu düşünmek, sorgulamak için kullanmam gerektiğini fark ettim ve bu zehri beynimden atabildim. Şimdi 4+4+4 falan olacak ama aynı bokun laciverti işte. Bu sefer de hayatında bir tane bile Yahudi tanımamış insan İsrail devletinin yaptığını, devlet-halk ayrımı yapamayacak kadar beyinsiz olduğu için bütün Yahudi insanlara yıkarak onlardan nefret etme hakkını kendinde görecek ve asla bunu ırkçılık olarak düşünmeyecek. Özetle; Türkiye, Türkler'in düşündüğünün daha doğrusu fark edemediğinin aksine ırkçılığın son derece yaygın olduğu bir ülkedir ve bunun temel nedeni okulların, kemalizm zehrini on yıllardır genç beyinlere zerk etmesidir.